Selecteer een pagina

In deze serie beschrijven we bekende en onbekende platforms. Op deze manier onderzoeken we praktisch wat platforms eigenlijk zijn, waarin ze overeenkomen en waarin ze verschillen. 

Moneypenny

In dit tweede artikel uit de serie bekijken we een Nederlands platform: Moneypenny. Moneypenny ondersteunt ondernemers met Virtuele Assistenten die op afstand werken. Ze doet dit al sinds 2000 toen de technologie zover was om digitaal samen te kunnen werken.

Bij Moneypenny is het een interessante vraag of het kwalificeert als een echt voorbeeld van een platform. Moneypenny biedt de virtuele asistenten een arbeidscontract. Hoe je hiernaar kunt kijken bespreken we hieronder. In ieder geval is Moneypenny al zo lang bezig met het opdelen van werk en het distribueren via digitale kanalen dat het een bron van kennis is op het gebied van flexibilisering van arbeid en distributie via een platform.

Mijn relatie met Moneypenny gaat ook al terug sinds die jaren 2000. Ik werkte toen bij Siennax (nu Saasplaza) en deed daar een onderzoek naar “Application Service Providing“, in terminologie de voorloper van de huidige “Cloud”. Siennax leverde virtuele kantoren en dat was iets wat het startende Moneypenny nou net nodig had voor haar leger virtuele assistenten. Een kleine 20 jaar later toog ik naar het pitoreske Abcoude voor een gesprek met Marianne Sturman, oprichter van Moneypenny.

Wat blijkt; je organiseren als platform heeft z’n beperkingen. Moneypenny heeft veel kenmerken van een platform, maar bewust niet allemaal meer. Ondertussen experimenteert ze wel weer met een nieuw klussenplatform.

Marianne Sturman over platformwerk

Welke partijen worden bij elkaar gebracht door Moneypenny?

Moneypenny koppelt ondernemers met persoonlijke assistenten. De ondernemers zijn doorgaans te klein om interne secretariële ondersteuning te krijgen, hebben een specifiek soort werk nodig of hebben het op onregelmatige basis nodig. De persoonlijke assistenten werken op afstand en ontvangen hun werk via digitale kanalen.

In de begintijd van Moneypenny waren de virtuele assistenten zelfstandig. Daarmee was Moneypenny in bedrijfskundige zin een “meerzijdige markt”, want een kenmerk is van platform. In de loop der jaren is het bedrijf echter grotendeels afgestapt van het werken met flexibele arbeid. De virtuele assistenten zijn nu in dienst van Moneypenny. Daarmee is Moneypenny strikt genomen geen platform meer. Tegelijkertijd zijn de contraten met de virtuele asistenten wel flexibel en zou alleen nog de juridische contractvorm bepalend zijn of er sprake is van een meerzijdige markt.

Er wordt daarnaast geëxperimenteerd met het verder opdelen van werk in “do-its” die digitaal aan een beschikbare medewerkers kunnen worden toegekend. Juist vanwege deze ontwikkelingen van het bedrijf en de gebruikmaking van flexibele arbeidscontracten is het een interessant voorbeeld.

Moneypenny koos ervoor om assistenten in dienst te nemen om de kwaliteit van de dienstverlening te kunnen verhogen. Ze merkte dat zelfstandigen de neiging hadden het platform te omzeilen en directe contracten met ondernemers aan te gaan. Dat probleem speelde bij Moneypenny omdat werk niet in hele kleine stukken wordt verdeeld. Een ondernemer werkt primair met één assistent. De bekende voorbeelden van platform verdelen het werk in kleinere delen en diensten worden door verschillende werkers verleend. Met de “do-its” experimenteert Moneypenny weer met dit model.

Welke producten/diensten worden verhandeld door Moneypenny?

Moneypenny intermedieert in de inzet van secretarieel/ondersteunend werk. Uiteindelijk leidt dit ertoe dat één assistent wordt gekoppeld aan één ondernemer. Dit schuurt met het gangbare perspectief op een platform, omdat daar doorgaans werk wordt onderverdeeld in “klusjes” die naar verschillende dienstverleners gezet kunnen worden.

Moneypenny kiest bewust voor deze manier van werken vanuit het oogpunt van kwaliteit. Zoals gezegd wordt er wel geexperimenteerd met verderde opsplitising van werk in do-its, maar dat zou resulteren in een nieuwe dienst.

Opvallend is ook hoe het bedrijf zich bewust is van haar ethische verantwoordelijkheid. Moneypenny denkt heel duidelijk na over wat flexibel werk betekent voor alle partijen. Een platform met gemarginaliseerd werk, zoals Amazon’s Mechanical Turk, is voor Marianne Sturman het horrorscenario. Ze is bewust bezig goede banen te creëren voor de virtuele assistenten.

Hoe brengt Moneypenny het netwerkeffect tot stand?

Moneypenny biedt één kant van de marktplaats sinds enige tijd arbeidsovereenkomsten. Daarmee kunnen we ons afvragen of er nog sprake is van een meerzijdige markt en daarmee van een platform. In essentie komt die vraag neer op hoe we kijken naar verschillende contractvormen voor werk. Moneypenny maakt gebruik van flexibele arbeidsovereenkomsten waarmee de virtuele assistenten hun eigen tijd kunnen bepalen en indelen. De laatste jaren is meer en meer duidelijk geworden dat het wetgevingsperspectief op arbeid niet meer strookt met hoe er in de praktijk gewerkt wordt. Daarom beschouwen we Moneypenny als tweezijdige markt.

Het netwerkeffect houdt in dat door één kant van het platform te ontwikkelen de andere kant vanzelf ontwikkelt vanwege de aantrekkingskracht van de andere groep. Als klusjesman moet je bijvoorbeeld wel gebruik maken van werkspot om voldoende werk aangeboden te krijgen.

Met de do-its zet Moneypenny meer stappen naar een platform. Do-its volgen uit een takenlijst op de smartphone van gebruikers die aan de virtuele assistent toegekend kunnen worden. Moneypenny bepaalt dan welke assistent het meest geschikt is voor de taak en wie er beschikbaar is. Voor schaalbaarheid zou het daar voor de hand liggen een tweezijdige markt te worden. Marianne Sturman is zich echter zeer bewust van de kwaliteit van werk en de vraag is in welke mate ze kiest voor die schaalbaarheid ten koste van de kwaliteit van werk. Daarom zijn de Do-its van Moneypenny interessant om te volgen.

Is er fysiek werk betrokken en hoe wordt dit georganiseerd?

Deze vraag stel ik omdat platforms kunnen gaan om het matchen van vraag en aanbod in werk, fysieke objecten (zoals kamers op AirBNB) of informatie (bijvoorbeeld Blendle). Zodra arbeid is betrokken, treedt er een risico op dat we vanuit de media en berichtgeving over de platformeconomie heel goed kennen; uitbuiting.

Bij Moneypenny is juist sprake van werk door inzet van mensen. Een van de risico’s van de platformeconomie is dat werk in zulke kleine eenheden wordt gebroken dat het betekenisloos wordt voor de dienstverlener. Een extreem voorbeeld daarvan is de eerder genoemde Mechanical Turk van Amazon. Via dit platform zitten mensen een bestaan bij te klussen met werk waarvan de context en betekenis volledig verloren is gegaan.

Zodra platformwerk nodig is om een bestaan op te bouwen, speelt daarnaast nog het risico van intransparante matching van vraag en aanbod. Naast context- en betekenisloos werk, is het dan voor de werkers oncontroleerbaar voor hoe werk tot hen komt. Dit geldt bijvoorbeeld voor Uberchaffeurs met op basis van ratings en andere parameters door een algoritme worden gekoppeld aan ritjes.

Moneypenny is zich heel bewust van deze risico’s. Het speelt ook mee bij de beslissing om virtuele assistenten in dienst te nemen, in plaats van werken met ZZP’ers. Met de Do-its wordt geëxperimenteerd met kleinere eenheden werk om ervaring op te doen met de mogelijkheden, maar vooral ook morele grenzen.

Wat is het verdienmodel van Moneypenny?

De eenheid die in rekening wordt gebracht is tijd. Ook hier breekt het met andere mogelijkheden die platforms bieden, zoals het opnemen van allerlei andere parameters in het bepalen van de prijsstelling. Hierdoor kan zelfs een omgekeerde marktplaats ontstaan, waar werkers door allerlei hoepels moeten springen en bovendien moeten onderbieden om werk toegekend te krijgen.

Bij Moneypenny is de prijstelling transparant op basis van daadwerkelijke inzet. Reguliere virtuele assistenten worden per uur afgerekend. Assistenten die Do-its verwerken worden per kwartier afgerekend.

Is het platform gericht op winst, data, betekenis of iets anders?

Moneypenny is een commercieel platform en moet het primair hebben van winst. Maar het valt wel op dat Moneypenny zich heel bewust is van haar rol. Ze stuurt heel duidelijk op kwaliteit van de dienstverlening, maar bovendien ook op kwaliteit van werk voor virtual assistants. De drijfveer voor Moneypenny is de overtuiging dat werkt met huidige technologische hulmiddelen niet meer gebonden hoeft te zijn aan plaats en tijd. Daaruit volgend kunnen meer mensen participeren in het arbeidsproces, omdat ze zeggenschap hebben over tijd en plaats van hun werk. Dit is een belangrijk kenmerk van werk dat “technologisch gedistribueerd” wordt, zoals via een platform.

Deze site gebruikt cookies voor het bijhouden van statistieken. Details zijn beschreven in de Privacyverklaring. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten